Posted by: srathorn | March 14, 2010

ลอยชาย

         เอ๋ย, ใครตั้งเค้าเจ้าข้าเอย
         เอ้อระเหยลอยชายให้ชิดใกล้
         จากอีกฝั่งฟากฟ้ามาแต่ไกล
         สู่อีกฟากฝั่งใด, ใครเฝ้ารอ

         ลอยชายเชิญชวนตั้งแต่เช้า
         ตั้งเค้ารักใคร่, ใครร้องขอ
         เอ๋ย, เจ้าครึ้มฟ้ามาเคลียคลอ
         ครึ้มใจจดจ่อด้วยพอใจ

         กี่ครั้งตั้งเค้าให้คาดคิด
         ลอยชายชีวิตไปชิดใกล้
         เอ้อระเหยเลยผ่านนานเท่าใด
         เอ้อระเหยดวงใจไม่จดจำ

         เอ๋ย, ใครตั้งเค้าข้าเคยตัว
         เคยใจหม่นมัวจนใกล้ค่ำ
         เอ้อระเหยเอ่ยลาอย่าคืนคำ
         ลอยชายใจช้ำจนเย็นชา

                            ศราทร
                            24.8.52 (มติชนสุดสัปดาห์, 15 มกราคม 2553)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: